ماهي قرمز تنگ بلور
در حباب شيشه اي خلاصه ميشود
ميخورد هر دم به ديواره اين بي انتها
ولي افسوس!
عمرش باز كم ميشود
منتظر گوشه اين سفره هفت رنگ
روزهايي آرميده, يا كه شايد
بيخود از خويش ميشود
ثانيه ها ميگذرند و بهار مي آيد
ماهي قرمز ما
از اين چرخش بي حاصل فقط خسته تر ميشود

________((نوروز مبارك))________

از توتا ويروني من از توتا مرگ شکستن                       فاصله واکردن در فاجعه صداي بستن
براي ضيافت عشق اگه شب شب غزل نيست                   اگه نور آئينه به آينه اگه گل بغل بغل نيست
 براي گلدون دستات يه سبد رازقي دارم                         بهترين قلبو تو دنيا براي عاشقي دارم
ترسم از بيرحمي شب نيست                                        ترسم از دلتنگي فرداست
ترسم از شب مرگي آواز                                            ترسم از تدفين قمريهاست
سهمي از رجعت انسان سهمي از خدا شدن باش             سهمي از معجزه عشق سهمي از معراج من باش

ديشب خواب تو را ديدم                                                 چه روياي پور شوري

انگار كه توي خواب ديدم                                                تو سالهاست از من دوري

تو را توي باغي ديدم ، كه سر تا سر خزان بود                هزارون چشم پر ز اشك ميون آسمان بود

مثال عكس قرص ماه ، ميون آب نشستي                     تا دست بردم بگيرمت پر چين شدي شكستي

آه اي فلك نفرين به تو           ببين چه مي كشم من       جدا از آن مهر آفرين             ميان آتشم من

         خاطرت آيد که آن شب از جنگلها گذشتيم                   بر تن سبز درختان يادگاري مي نوشتيم

         با من اندوه جدائي نميداني چه ها کرد                       نفرين به دست سرنوشت تو را از من جدا کرد

         بي تو برروي لبانم بوسه پژمرده گشته                       بي تو از اين زندگاني قلبم آزرده گشته

         بي تو اي دنياي شادي دلم درياي درد است                 چون کبوترهاي غمگين نگاهم مات و سرد است

        اي دلت درياچه نور گر دلم را شکستي                       خاطراتم را بياد ار هر جا بي من نشستي

          كاش رفتني در ميان نبود.كاش هميشه بودن در ميان بود.

من آن مجنون ديوانه      
                                         تو آن ليلي درمانده 

                                                                      من آن فرهاد غمگينم     
                                                                                                              كه از دنيا جدا مانده

منم عاشق ولي تنها         
                                         منم محتاج يك رؤيا       

                                                                        بيا اي نيمه پنهانم           
                                                                                                            كه بي تو تاريكه دنيا 

تو اين دنيا غريبم من                  
                                         از عشقت بي نصيبم من
 
                                                                     تو اي تنها ترين عشقم      
                                                                                                          با تو خوشبخترينم من
 

                چقدر بده وقتي دو تا آدم نتونن به هيچ يك از آرزوهاي مشتركشون برسن.

تو قسمت نظرات پست دوم اين وبلاگ يكي از دوستان يه جمله خيلي قشنگي نوشته بود كه دلم نيومد براي شما نزارمش.

اين جمله زيبا رو دوست خوبم حسين رومينا با اسم مستعار   " تنهاي بي محتاج(شاعردريا) "  نوشته:

               صبر کردن دردناک است . فراموش کردن دردناک است .
ولی اینکه ندانیم باید صبر کنیم یا فراموش نماییم از هردوی آنها درد ناک تر است.

اينم آدرس وبلاگ دوست خوبم (حتما بهش سر بزنيد)           حسين رومينا

 واي اگر روزي نگاه تو مال من شود.شانه تو تكيه گاه  من شود.
 آنوقت قصر تنهايي من فرو ميريزد ومن در كلبه تو به همه آرزوهايم خواهم رسيد.
 در بيكران وسعت ديدگانم تو را دست نيافتني مي پندارم.اي تنها بهانه من براي زندگي ...
 نفس مي كشم به اميد آنكه روزي همنفس تو باشم.زنده هستم به اميد روزي كه با تو زندگي كنم...
 اي كاش مي دانستي همه آرزوهايم اين است كه به يك آرزويم برسم.بهترين و شيرينترين و تنها آرزويم:

 ميخواهم لحظه مرگم در كنار تو باشم.

 در كوچه پس كوچه هاي تاريك شهر دلم به دنبال گمشده اي ميگردم كه از جنس نور است.
 و هر قدم كه به او نزديك ميشوم گويي از ظلمت رهايي مي يابم.
 ولي نميدانم چرا اين احساس در من وجود دارد كه هرگز به او نخواهم رسيد.
 احساس تلخيست در وجود من.نميدانم سرنوشت من چه ميشود.

 ولي براي رسيدن به تو هر كاري خواهم كرد